فرازونشیب زندگی طلبگی ما(همنفس طلبه)

هم قدم تا خدا آباد

همنفس طلبه

طبقه بندی موضوعی

اگه نی نی بمیره ؟!!

شنبه, ۹ دی ۱۳۹۶، ۰۵:۴۱ ب.ظ

دخترک 5 سالش بود . چهره اش به زردی می زد . موهای بافته شده اش دو طرف صورت کوچک و ناراحتش آویزان شده بود . لبهایش را محکم به هم می فشرد ، انگار می ترسید که کلمات بی مهابا از دهانش بیرون بریزد. 

دست کوچکش در دست پدر حلقه شده بود . از عمق نگاه پدر ، نگرانی و آشفتگی پیدا بود . چند لحظه بیشتر نگذشته بود که مادر دخترک پا به اتاق گذاشت . مشاور با دقت به هر سه نفرشان نگاه کرد . نگاه دقیق مشاور ، روی مادر متمرکز شد. ظاهر مادر نشان می داد که هفته ها و روزهای آخر بارداری اش را می گذراند . مشاور به چهره مادر دقیق شد . آن چیزی که از عمق نگاه پدر پیدا می شد به وضوح و به روشنی آفتاب از رفتار و سکنات مادر هویدا بود . 

این میان دخترک زرد و پژمرده همچنان روی پاهای کوچکش ایستاده بود و لبهایش را محکم روی هم می فشرد . 

سکوت اتاق با دعوت مشاور به صحبت کردن ، در هم شکست . پدر نگاهی از روی عجز به مادر انداخت . و لب به صحبت باز کرد . 

یک هفته است که دخترم لب به هیچ غذایی نزده . اصلا" نمی دانیم با چی زنده است . هر فکر و هر راه حلی که به ذهن مان رسیده را امتحان کردیم اما بی فایده بوده . تهدید کردیم ، دعوا کردیم ، دکتر بردیم ، وعده جایزه و شهربازی دادیم ... اما همه اش بی نتیجه بود .دخترم هیچی نمی خوره . واقعا" لب به هیچ چیزی نمی زنه . نمی دانیم چرا ! مادرش دارد از غصه دق می کند . با شرایطی که مادرش دارد ، نمی دانم چه می شود .تا ده روز دیگر بچه به دنیا می آید و شلوغی ها و مشکلات خودش را دارد . ما مانده ایم با این دختر .

پدر چشمش را به سنگ های کف اتاق دوخت و یکباره مثل کوه آتشفشان منفجر شد . صدای گریه هایش تمام اتاق را پرکرده بود. سرو روی دخترش را می بوسید . دستانش را به چشم می کشید. ملتمسانه به دخترک نگاه می کرد . مادر با دیدن این صحنه به حالت ضعف روی صندلی افتاد .

مشاور هر دو را آرام کرد . نگاهی دوباره به چهره ی غمزده دخترک کرد و کارش را شروع کرد. انبوه سوالات یکی یکی بررسی می شد . شرایط عادی به نظر می رسید . اما مشاور از میان پاسخ ها و بررسی حالات دخترک فهمیده بود مشکل او ریشه در اضطراب عمیقش دارد . 

حالا باید ریشه مشکل شناسایی می شد . کم کم متوجه اضطراب نهفته ی مادر می شد . اما می توانست آنرا به حساب شرایط بارداری و اوضاع فعلی بگذارد.  مشاور فهمیده بود که دخترک 5 روز است که به خواست خودش به مهد نرفته است .

مشاور یک خط در میان به سراغ مادر می رفت تا میزان اضطراب او را چک کند . کودک می توانست اضطراب را از مادر دریافت کرده باشد اما چرا؟

مشاور از مادر درباره تاریخ وضع حمل پرسید . مادر آهی از نهادش بلند شد و گفت : چند روز دیگه . اگه دنیا بیاد...!! مشاور از شنیدن این جمله آنهم از دهان مادر تعجب کرد . پرسید : حتما به سلامتی به دنیا میاد . چرا فکر می کنید شاید نیاد؟! مادر گفت : از بس مریضی زیاده . همین چند وقت پیش بچه برادرم هنوز دنیا نیومده تو شکم مادر مرد . چند ماه پیش هم پسر یکی از دوستام چند ساعت بعد تولد مرد . مشاور ساکت نشست تا مادر لیستی از نوزادانی که قبل یا بعد از ولادت مرده بودند را ارایه دهد. این وسط نیم نگاهی به دخترک کرد . دختر چشم از مادر برنمی داشت . پلک هم نمی زد. دستانش را محکم در دستان پدرش پنجه کرده بود . نفس های کوتاه و عمیق می کشید . چشمانش پر از اشک بود . اما فرو نمی ریخت . 

مشاور به یاد ای کیو سان دوران کودکی اش افتاد .... " فهمیدم " ...


 رو به دخترک کرد . از چی می ترسی ؟ دخترک با بغض گفت : اگه نی نی مون بمیره چی ؟!

مشاور دختر را بیرون فرستاد و مفصل از اشتباه بزرگ مادر برای هر دو سخن گفت . اضطراب مادر در این زمینه به دخترش منتقل شده بود و ترس از ، از دست رفتن نوزاد باعث بروز اضطراب عمیق در دخترک شده بود . غذا نخوردن او فقط عکس العملی بود که او نشان می داد . اشتباه بعدی والدین موافقت آنها برای نفرستادن کودک به مهد بود . این وقتها ، دور کردن کودک از محیط های کودکانه و پرجنب و جوش خطای بزرگی محسوب می شود . اشتباه بعدی ، گوش دادن به حرف افراد ناآگاه بود. کسانیکه در طی این روزها مرتب به والدین دخترک می گفتند : ولش کنید هروقت گرسنه بشه سنگ رو هم می خوره ."

تنها توصیه مشاور به والدین این بود : توی فامیل یا افراد خانواده بچه های همسن و سال هستند؟ بچه هایی که والدین مطمئنی داشته باشن ؟ خدا را شکر که خاله دخترک صاحب دختران دوقلو همسن او بود. همان روز ، به سفارش مشاور ، دخترک به بهانه بازی پیش آنها فرستاده شد . 


فردا صبح راس ساعت 8 تلفن مشاور زنگ خورد . پدر همان دختر بود . با خوشحالی آمیخته به اشک می گفت دخترم دیشب شامش را با دخترخاله هایش خورده . صبحانه را هم همین طور ...


اضطراب را در کودکان جدی بگیرید ... 

موافقین ۵ مخالفین ۰ ۹۶/۱۰/۰۹
سیده طهورا آل طاها

داستان اضطراب

نظرات  (۱۸)

سلام خدمت شما.من یه دختر 7 ساله و یه پسر 5 ساله دارم.درمونده شدم از اینکه یه محیط آروم توی خونه م ایجاد کنم.نمی دونم چی کار کنم دخترم توی انجام دادن تکالیفش مشکلی نداره یعنی براش سخت نیستن و خیلی راحت یاد میگیره ولی مشکلی که هست باید بهش بگیم بنویس بعد با کلی تاخیر و سرگرم کردن خودش ساعت 12 شب مینویسه اگر ما پیگیری کنیم اگر که پیگیری هم نکنیم اصلا نمی نویسه و به روی خودش هم نمیاره.دیشب همسرم گفت بهش هیچی نگو .اونم ننوشت اصلا.فقط بازی کرد.بعد یه مشکل دیگه هم دارم اینکه خدا نکنه من توی خونه یه کم صدام بره بالا .همسرم دیگه اون بچه رو له میکنه چه با حرفاش و سرزنش هاش چه با حالا بعضا کتک زدن.وقتی هم بهش اعتراض میکنم میگه این طبیعیه همه ی مرد ها روی زن هاشون حساسن نمی تونم وقتی ناراحت میشی خودمو کنترل کنم و به شدت برخورد میکنم.پس تو هیچ وقت عصبانی نشو تا من اینجوری نکنم.حیرون موندم.بالاخره پیش میاد منم عصبانی بشم مخصوصا با این وضعیت مشق نوشتن های دخترم.برای پسرم هم وضع همینجوریه.در حالت عادی همسرم خیلی عالی با بچه ها کنار میاد ولی وقتی من از بچه ها عصبانی باشم دیگه مصیبت درست میکنه برام.اینم بگم من کلا آدمی نیستم که زیاد سر بچه داد بزنم یا دعوا کنم معمولا نرم مسائل رو پیش می برم ولی گاهی پیش میاد و نتیجه ش خیلی بد میشه.لطفا کمکم کنین
پاسخ:
سلام عزیزم. درسته که دختر شما ۷ساله است و سن امیری و میل به بازی ۷سال اول زندگیه اما این طور نیست که وقتی بچه شد هفت سال و یک روزش دیگه از اون به بعد میل به بازی توش کم بشه این حالت به مرور در اون ایجاد میشه لذا ممکنه یه مقدار به صبر شما نیاز باشه. پس نتیجه می گیریم این حالت در فرزند شما طبیعیه. اما برای اینکه لطمه درسی نبینه باید براش برنامه ریزی کنید و خودتون و خودش رو ملزم به پایبندی به اون برنامه ریزی کنید مثلا بهش بگید تا ساعت ۵عصر فرصت داری تا تکالیفت رو بنویسی اگه بخاطر بازیگوشی ننوشت دیگه از ۵عصر به بعد حق نوشتن تکلیف نداره اجازه بدید تا خودش شخصا با تاوان بی توجهی اش به درس و مشق رو بده . با معلمش هم هماهنگ باشید تا معلمش هم اگه ازش تلکلیف ندید , ازش پاسخ بخواد که چرا ننوشته .این البته به اون معنی نیست که مرافعه راه بیفته . چه توی خونه چه مدرسه این تذکر باید بدور از دعوا و ایجاد اضطراب باشه.جوری برخورد کنید که فرزندتون متوجه نظارت شما بشه. در واقع ایجاد استقلال در نوشتن تکالیف تدریجی هست.لذا بهتره ابتدا تا یه مدت شما کنارش بشینید و از بخواید تا کنارتون بشینه و تکالیفش رو بنویسه حتی اگه لازم شد تشویقش هم بکنید بعد از یه مدت که ممکنه حتی یکی دو ماه طول بکشه باز کنارش بشینید اما هر از گاهی بلند بشید برید کارهاتون رو بکنید و مجدد بیایید کنارش بشینید. این مدت غیبت رو از ۵دقیقه شروع کنید و کم کم زیادش کنید. بعد از یه مدت از اتاقی که فرزندتون داره توش مشق می نویسه بیرون برید و کارهاتون رو بکنید و برگردید ببینید مشقش رو می نویسه یا نه اگه احیانا دیدید که داره بازی می کنه دعوا را نندازید دوباره به مرحله قبل برگردید یعنی کنارش بشینید و فقط برای چند لحظه از کنارش دور بشید. در مرحله آخر دیگه فرزندتون رو تنها بگذارید تا خودش کارش رو انجام بده و شما فقط ناظر باشید.

ثر مورد سوال بعدی تون... همسر شما هم مثل هر مردی در کانون خونه نیاز به ارامش داره. این ارامش رو ایجاد کنید می دونم به هرحال گاهی ادم کلافه و عصبی میشه اما یه مقدار خوددارتر باشید . 
۲۳ دی ۹۶ ، ۰۰:۵۱ همیشه نگران
خیردنیا و آخرت نصیبتون
حرفهاتون مثل آب بود رو آتیشم.بارها پیامهاتون رو خوندم و فکر کردم.
البته آتیش من هراز گاهی شعله ور میشه..ولی امشب اوقات خوبی رو با خانواده دم گذروندم به لطف خدا و کمک شما.مدتی بود که اضطراب نمیذاشت در کنارشون خوش باشم
خیلی به دعا محتاجم.تشکر فراوان فراوان فراوان.باز هم مزاحمتون خواهم شد♡♡
پاسخ:
ان شاالله که ایامتون به شادی بگذره. الحمدالله
۲۲ دی ۹۶ ، ۲۲:۱۱ دخترک مژده دهنده
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
*** ****** ***** ****** ******** *********** ** ** ***** *** **** ****
******* ***** ************ ******
** ****** ****** ***** *********** ***** ***** **** **** ********* **********
********** ************ **** ** *** *** ****** ********** **************
**** *********
***

پاسخ:
سال اول و سال دوم و سال .... نداره. زندگی هر سالش مشکلات خودش رو داره. چه از نظر اقتصادی چه اخلاقی چه حتی معنوی. پستی و بلندی های خودش رو داره.طلبه ها هم بین شون خوب و بد هست.
۲۲ دی ۹۶ ، ۱۹:۳۴ همیشه نگران
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
***** *** ***** ***** ****** *****
**** *** ***** ***** **** ** ************ ** ****** *** ***** ** ***** **** **** **** ******* **** ** ***** ** *** *** **** **** *** **** ** **** **** **** ***** ***** *** ** *** ************ ** **** *** *** *** ******* *** ***** ****** ** ***** * **** ****** *** **** ******* ** *** **** *** ***** ** ****** ***** *** **** * ** * ** ***** ********** ** **** *** ***** **** ** **** *** **** ****** ***** ************ ******* **** ******** ******* *** ****************

** *** ***** **** *** ***** *** ***** ******* **** ******* ******* ** *** ** *** **** ** **** *** ***** ** ** **** ********** *** **** ** ******* ** ** **** ****** **** ** *** **** *** * **** *** **** ****** ***** ******* **** *************** **** **** **** ***** **** ****** **** ******** ***** ** ***** *** ** *** **** *** ***** ***** **** ** ****** * ** ** *** *** *** **** *** * **** ***** ** ****** **** ***** ****** **** ******* ****** ** ******* ** *** ****** *** ** ** *** ***** ***** **** ** **** ** *** **** ** *** **** ** **** * ** *** ******** **** ******* *** ***** ** *** *** *** ** **** ***** ****** * **** ** ** ***** **** ****** ******** ******** ** ** **** ******* **** ** **** ******* ** ** *** ***** **** ******** ** **** ** *** ** ** **** ** **** **** ** *** ****** **** ******* ** ** *** ***** * ** **** ** ** ****** ** ***** **** ***** ** ***** ***** ********* ******* ****** *** *** * **** ***** ** ** ** ***** **** **** ** ***** ****** ** *** ** ****** ********* ** ** ***** **** **** *** ** ***** ********** ************ ** *** ******** **** ** **** *** ********* ** ********* ** **** ***** **** ****** *** ***** ** ******** ******* ********* ***** ***** ** *** ****** * ** * ******* *** ** ************* **** ***** ** *** ***** **** *** *** ******* ** ****** ****** **** **** * ** ****** ***** ** ******** *** ** ******** ***** *** **** ** ** ****** * *** *********** *** *****
****** ** *** ********** ** ************** ** *** ****** **** * **** *** ******** ** ***** **** ** **** ******* *** ***** ******** ********** *********** ****** * **** ***** ******** *** ***** ** **** ** ****** ***** ** ********* *** **** * *** ********** ****** ******* *** ******* ** **** *** **** ***** ***** *** ****** ***** ***** *** *** **** *****
**** ***** ***** **** *****

پاسخ:
خواهش می کنم . عزیزم این مساله یه مساله کاملا تخصصی هست تا جاییکه من اطلاعاتم می رسه درمان قطعی ممکنه نداشته باشه شاید هم داشته باشه و من بی اطلاع باشم همون طور که عرض کردم علم هر روز پیشرفت می کنه شاید هم افق های روشنی داشته باشه که من بی خبرم .تا جاییکه من می دونم می شه این بیماری رو به خوبی کنترل کرد .
خواهرم مطمئن باشید که اگر همین دعاها و چله گرفتن ها و تربت خوردن ها نبود مشکل شما می تونست ، کانون زندگی تون رو از هم بپاشه یا عرصه مشکلات رو برای شما تنگ تر بکنه . اگر توکل ها و توسل های شما نبود مسائل می تونست بدتر از اینها باشه .صبور باشید و حواستون باشه بیماری و مشکلات برای همه هست اعم از فقیر و غنی یا متقی و غیر آن . با نگاهی به زندگی بعضی از بزرگان دین هم می تونید به این نکته برسید . حضرت امام با بیماری سرطان و با تحمل سالها رنج و ناراحتی ناشی از مشکلات عدیده قلبی از دنیا رفتن . خیلی از بزرگان هم بودند که بیماری های سختی رو تحمل می کردند . قبلا هم عرض کردند اهل بیت بعنوان کسانیکه خداوند جهان رو به یمن وجود آنها آفرید ، هم زندگی سراسر رنج و سختی داشتند . 
خواهرجان منظور من از اینکه این افراد ، افراد مهربانی هستند این بود که محبت رو درک می کنند و مثل یک آهن ربا اون رو به سمت خودشون جذب می کنن و درست مانند خورشید که همه رو از انوار گرمای خودش بهره مند می کنه ، محبت و علاقه و عشق رو با لذت به اطرافیان می بخشه . نه اینکه محبت کردنشون نشانه ای از بیماری شون باشه اصلا ارتباطی به هم نداره گلم . 
به طور مثال یک فرد آلزایمری متوجه پیرامون خودش نمی شه . کسی رو نمی شناسه . از گذشته ی خودش در دراز مدت و کوتاه مدت بی خبره . در لحظه زندگی می کنه اما همین آدمها با وجود این شرایط سختی که دارن بسیار بسیار با محبتن . محبت رو خیلی خوب درک می کنن و می فهمند . این هیچ ربطی به بیماری شون نداره.
این افراد کاملا قابل اعتمادن و در صورت مصرف منظم دارو و درمان صحیح و کنترل شده کاملا قابل اتکا هستن و می تونن زندگی عادی داشته باشن مثل همه مردم . بیشتر وقتها شاید اصلا هیچ کس متوجه نشه که اینا مشکلی دارن . شما می تونید به خوبی به ایشون تکیه کنید و زندگی خوبی رو در کنار ایشون داشته باشید . حساسیت روی موضوع باعث می شه که شما نتونید از لحظه های زندگی تون بهره ببرید یادتون باشه مشکلات همیشه هستن و اگر سر برسن با سر و صدا میان چرا شما جلو جلو به استقبال مشکلات می رید؟ وقتی سر رسید با هم از پس حل کردنش برمیایم عزیزم . شما تنها نیستید اول خدا و بعد اهل بیت و خصوصا امام رضا و بعد این حقیر مثل خواهر در خدمتتون هستم .
صحبت های خود شما هم تاییدی بر مطالب بنده هست . شما کاملا می تونید بهشون اعتمادکنید و در کنارشون زندگی کنید . بجز لحظاتی که بیماری ایشون ممکنه شدت بگیره که زیاد هم طول نمی کشه و کنترل می شه در باقی موارد مساله ای ندارید . 
خواهر مهربانم همسر شما شاید مشکلاتی داشته باشه اما به هیچ وجه وابدا این مشکلات دائمی نیست این طور نیست که بگین لحظه به لحظه زندگی مشکل دارن و نشانه ای از بیماری شون هست . نه اصلا. ایشون در 90تا95 درصد روزهای زندگی شون کاملا عادی هستند و درصد خیلی کمی تازه ممکنه ، شاید ، بیماری شون به دلایلی مثل استرس و اضطراب یا ... عود کنه که اونم قابل کنترله . چرا اینقدر خودتون رو ناراحت می کنید. ؟ زندگی کنید عزیزم .... 

افرادی مثل همسر شما ، کاملا افراد عادی هستند که می شه بهشون تکیه کرد عین بقیه ... صحبت شما مثل این می مونه که چون یکی خدایی نکرده سرطان داره پس تمام تلاشش برای زندگی اش یا تمام خوبیهاش یا تمام خصوصیات رفتاری و اخلاقی و ذاتی اش به خاطر بیماری اش باشه . به نظرتون خنده دار نیست ؟!

شما فکر می کنید آدمهایی که روزانه باهاشون در ارتباط روزمره هستید عاری از مشکل هستند ؟ نه هر کدام از ما می تونیم نمونه هایی از انواع بیماری های رفتاری و روحی رو داشته باشیم فرق ما با همسر شما اینه که مشکل همسر شما کشف شده و مال ما نه . حتی به مراتب ممکنه مشکلات ماها حادتر باشه . 

اینکه فعالیت می کنید خیلی خوبه نگذارید که خیلی توی فکر فرو برید . شما نباید توی فکر و خیال فرو برید نباید در گذشته غرق بشید . تا می تونید سر خودتون رو گرم کنید اونقدر که شبها به محض سرگذاشتن به بالشت به خواب عمیق برید .

هر کاری از من بربیاد در خدمتم اصلا ناراحت نباشید .
۲۱ دی ۹۶ ، ۲۲:۴۶ کبوتر حرم
ممنونم از این همه آرامش که به من دادید... 
خدا رحمتش رو شامل حال شما بکنه ان شاء الله... 
خیلی خوشحالم که خواهری مثل شما دارم... خدا رو شکر میکنم 
بی اغراق خیلی دوستتون دارم عزیز دلم 
پاسخ:
کبوتر مهربون و سفید بال حرم , من فقط انجام وظیفه می کنم. اگه قصد قدردانی دارید حضرت رضا شایسته قدردانی هست.
۲۱ دی ۹۶ ، ۲۲:۳۰ دخترک مژده دهنده
سلام
فقط خوشبحالتون درکناریه طلبه اید
پاسخ:
سلام. تمام زندگی ها سختی های خودش رو داره. اصلا فکر نکنید که من گرفتاری ها و سختی های دیگران رو ندارم. یادتون باشه هرگز از ظاهر زندگی دیگران , باطن زندگی شون رو قضاوت نکنید . داشته هاتون رو قدر بدونید و یقین داشته باشید خداوندی که عادل هست و اگه به اندازه دانه خردلی به خاطرش صبوری کنید , اون صبر رو پاداش میده . حتما در شما چیزی دیده که در من ندیده . به شما فرصت داده تا از این مسیر بندگی کنید چون ظرف شما بزرگه. به من نداده چون میدونه چقدر کوچکم و ظرفم کوچیکه
۲۱ دی ۹۶ ، ۱۷:۳۳ همیشه نگران
من هم سوالم رو خصوصی فرستادم که زحمت ستاره دار کردنش اقلا کم بشه
.
پاسخ:
خواهر خوبم ، عزیز دلم ، مهربان صبورم .... سلام . سلام به روی ماه صبور و نگرانت ...
همون طور که گفتی سوالت کاملا تخصصی هست . مشکلی که شما باهاش در ارتباط هستی همان طور که قطعا خودت می دونی مشکلی هست که باید یاد بگیری که باهاش کنار بیای . من تا حالا جایی نشنیدم که استفاده از داروهای این بیماری در دراز مدت آسیب زا باشه . اگه قراره به پزشک طب سنتی مراجعه کنید سعی کنید حتما به کسی مراجعه کنید که خودش پزشکه و در کنارش تخصص طب سنتی داره . پیش هر کسی نبرید ایشون رو . متاسفانه خیلی ها دکان درست کردن در این مسیر و مشکل ایشون هم ابدا شوخی بردار نیست .
استرس و اضطراب و زندگی در شهرهایی که توش استرس زیاد باشه برای ایشون مضر هست مثل تهران که زندگی روزمره توش با اضطراب شدید همراه . لذا اگه در تهران یا شهرهای پر استرس هستید محل زندگی تون رو به یه جای کوچکتر و آرومتر منتقل کنید تا به تبعش شغل همسرتون هم آرومتر بشه یا مجبور شه شغل رو عوض کنه من خیلی خوب می دونم که تغییر شغل خصوصا در شرایط اقتصادی الان کار ساده ای نیست و ممکنه همسرتون قبول نکنه اما واقعا به عنوان یک راه حل کنترل کردن این بیماری بهش فکر کنید و ازش ساده نگذرید. در مورد اینکه این مساله ممکنه توارث باشه یا نه . درصدش بالا نیست . اینو خودت هم می دونی اما اگه فکر می کنی به لحاظ روانی برای تولد بچه دیگه توی استرس قرار می گیری و برات مشکل ساز هست دو تا کار می تونی بکنی اولش حتما پیش یه روان پزشک حاذق برو و در مورد احتمال انتقال بیماری به فرزند تون باهاش مشورت کن و ببین آیا به لحاظ پزشکی راه حلی الان هست که بتونید از بروزش جلوگیری کنید یا بفهمید که فرزندتون حامل این ژن هست یا نه . قبلا امکانش نبود اما الان هر لحظه علم پیشرفت می کنه و ممکنه راهی باشه . راه دوم اینه که اگر واقعا براتون اسیب زا هست منصرف بشید و همسرتون رو هم بدون اشاره به دلیل انصرافتون باخبر کنید . مثلا بگید از نظر جسمی توانایی اش رو ندارید . یا ... هر چند من راه اول رو بیشتر ترجیح می دم .
تمام کسانی که همسرانشون با این مشکل روبرو هستن چه آقایون چه خانمها باید بدونن که ابدا این بیماری باعث نمیشه که الزاما برای ادامه مسیر زندگی از هم جدا بشن مگر اینکه خودشون احساس ضعف و خستگی کنن و نخوان که ادامه بدن . واقعیت اینه که این افراد بسیار آدمهای عاطفی و مهربان و حساسی هستند . اصلا آدمهای نامطمئنی نیستند . کاملا قابل اعتمادن . محبت رو کاملا می فهمن و این مساله امید به زندگی رو بهشونم برمی گردونه . من نمی خوام بگم مجبوری فداکاری کنی نه اصلا . اسلام هرگز از زن نخواسته که بشینه و بسوزه اما اون چیزی که من از شما دیدم در این چند خط کامنت کاملا توانایی و جسارت ادامه زندگی با ایشون رو دارید . در وجود شما یک چیز عظیم و قابل تقدیر هست بنام عشق و ایمان . دو اصلی که باهاش می شه کوه رو جابجا کرد . زیاد هم به حرفهایی که توی سایت ها می خونید توجه نکنید اونچه براتون حجت باید باشه ، حرف دکتره . دکتر که با شما رودربایستی نداره داره ؟ مطمئن باشید که می تونید یک عمر در کنار ایشون زندگی کنید بدون اینکه نگران جدایی باشید .
نکته بعدی که خییییلی مهمه اینه که تمام کسانی که با این افراد دارن زندگی می کنن بعنوان همسر باید بدونن که حتما و حتما و حتما خودشون هم باید تحت نظر یک مشاور یا روان شناس باشن . به شدت نیاز به همراهی و احساس همدردی و کمک دارن . متاسفانه توی ایران به این موضوع خیلی کم لطفی شده . لذا من پیشنهاد می کنه در اولین فرصت ممکن پیش یک روانشناس برید و به خودتون کمک کنید . واقعیت اینه که همسر شما داره زندگی عادی مربوط به خودش رو ادامه میده و با بیماری اش هر طور که هست کنار اومده این وسط این شما هستید که زندگی روزانه تون با مشکل جدی روبرو شده . شما احتیاج به کمک جدی دارید . شما احتمالا دچار نوعی وسواس که ترس از بیماری اطرافیانتون هست ، دچار شدید . ممکنه در آستانه نوعی افسردگی قرار بگیرید لذا حتما مشکل رو جدی بگیرید . فعلا و تا پیدا کردن یه مشاور یا روان شناس خوب ، بهتون چند تا توصیه می کنم اول از همه حتما ورزش کنید . استخر برید حتی اگه شنا کردن بلد نیستید . بافتنی کنید . خیاطی کنید . اصلا در موقعیت های ناراحت کننده مثل شرکت در مجالس عزاداری قرار نگیرید . تا اطلاع ثانوی روضه گوش نکنید .برنامه تفریحی هم برای خودتون هم برای خانواده ترتیب بدید. وقتهاتون رو با شادی با بچه تون سپری کنید . نباید در موقعیت های استرس زا قراربگیرید لذا مرتب به خودتون یاد آور بشید که همسرتون داره زندگی اش رو می کنه من هم باید زندگی ام را بکنم . درست مانند کسی که داره با بیماری حاد جسمی شریک زندگی اش کنار میاد . 
خواهر خوبم خدا هیچ تعهدی به ما نداده که توی این دنیا بی مشکل زندگی کنیم . هر کسی در این دنیا با چیزی امتحان می شه . مشکل شما اینه و به واسطه این مشکل شما به مقام می رسید و همسرتون هم همین طور. بخدا اعتماد کنید . یکی هم ممکنه خداوند با نداشتن فرزند یا با داشتن فرزند بیمار امتحانش کنه . یکی رو هم با داشتن بیماری ، یکی را با تنگ دستی یکی را حتی با ثروت و ... امتحان شما هم اینه . ازدواج هم یک تقدیر الهی هست تا شما ظرف تحمل این مشکل رو نداشته باشید خدا به شما نمیده . پس حتما در شما چیزی بوده که ظرفیتش رو داشتید . دعا کنید . دعا بی تاثیر نیست . من می دونم که وقتی کوه مشکلات به سر یکی آوار می شه و کمک خاصی دریافت نمی کنه چه احساس رنجی بهش دست میده اما خواهر عزیزم به زندگی خود اهل بیت نگاه کن . آیا زندگی راحتی داشتن؟ بخدا تحمل یکی از اون مصائب هم برای ما قابل تصور نیست . اگر قرار بود که خدا به انسانهای وارسته و خوب مشکل نده فکر نمی کنی خود اهل بیت در اولویت اول بودند؟
در حالیکه روایت داریم اگه می خواهید مطمئن بشید از دسته مومنان هستید ببینید آیا هر چهل روز دچار مشکل یا رنجی می شوید یا نه اگر نمی شوید شک کنید . 
محبوب دوست داشتنی من ، ما روایت داریم که دعا از سه حالت خارج نیست . یا به اجابت می رسه به سرعت . یا به اجابت می رسه اما با تاخیر یا به اجابت در دنیا نمی رسه به هر دلیلی که بر ما پوشیده است اما ذخیره می شه و در آخرت گره ای بزرگ از مشکلات ما باز می کنه تا حدی که فرد آرزو می کنه کاش هیچ یک از دعاهاش برآورده نمی شد و در آخرت به دادش می رسید .
مهربان صبورم ، من ایمان دارم که خداوند نگاه لطفش رو از شما برنگردونده . برعکس دست پرمهرش رو بر سر شما می کشه . عنایت حضرت حجت شامل حالتون می شه . شک نکنید . ایشون امام حی و حاضر و زنده ما هستند . امور ما به دست ایشونه . شک نکنید که از شما به شما دلسوزتره .
سعی کنید به زندگی عادی تون برگردید . کار راحتی نیست می دونم برای همینه که بهتون توصیه کردم در کنار یه مشاور باشید .از هر فضا یا موقعیتی که ثبات شما یا همسرتون رو بهم می زنه دور باشید .اون چیزی که در حال حاضر می تونه کمک همسرتون باشه آرامش شما دادن احساس محبت و دوست داشتن به همسرتون و آروم نگه داشتن فضای خونه هست.


۲۰ دی ۹۶ ، ۱۹:۳۳ کبوتر حرم
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
**** ****** ***** ***** ******* 
** *** **** *** ****** * *** ******* *** **** 
** *** ** ******** ******** * ***** ******** ******* ***** ***** * ***** * ****** *** ** ** ***** ******* ***** ** ** ** ***** ** ** *** ***** 
***** ** *** ***** **** *** ****** ******** *** ***** ** ** 
****** **** *** ***** **** ******** **** *** **** ** *** **** ******* **** **** *** *** ****** ** ** *** *** *** ** ****** ** ******* ** **** **** ***** **** *** ** ** *** *** * *** * *** * ** ***** ** **** **** *** ** *** **** **** ********** ***** ***** ***** **** 
******* *** *** ** *** * ***** *** **** *** ** **** **** ** *** 
**** * **** ***** *** 
** *** ** ****** **** *** ***** ** ***** *** ******** ** **** ** *** **** **** **** * **** * ******* 
****** **** ***** *** **** *** ** **** ******* ** *** *** *** * **** ****** *** ** ** ** *** * *** *** *** ** ********* 
*** ******** ** ******* ** *** ****** **** ******* ****** *** *** *** *** * *** * **** *** 
**** ****** **** ****** 
****** ****** ***** ****** ******** ******* ****** **** **** *** **** **** ** ****** ***** 
*** ***** ***** ***** *** *** 
** *** 
پاسخ:
سلام عزیز دلم . الهی .... ان شاالله خدا کمکتون می کنه گلم . مگه قبلش از بانک استعلام نگرفته بودن پدرتون ؟ 

مهربان صبورم ، زندگی همیشه پر از سختی ها و گرفتاری هاست . مشکل شما در مورد خونه ، مشکل خیلی از ماست . شما تنها نیستی عزیزدلم . مادرت قطعا روزهای سختی رو گذرونده و حالا بعد یه عمر تلاش با پیش اومدن این مشکل ، خسته و درمانده شده . اما به فضل خدا و به مرور زمان دوباره محکم تر از قبل ادامه می ده . شما تجربه ات کمتره پس صبرت هم شاید کمتر باشه اما گاهی درست وقتی که فکر می کنیم کوه مشکلات داره ما رو از پا درمیاره باید حواسمون باشه که وعسی ان تکرهوا شرا و هو خیر لکم ... این آیه قرآنه که می فرماید : ای بسا چیزهایی که گمان می کردید شری در آن است اما خیر شما در آن هست . دختر نازنین ما از همه آنچه پشت پرده هست خبر نداریم شاید اون خونه برای شما خیری نداشت . شاید قسمت بهتری در انتظار شماست هرچند بخاطرش مجبور باشید بیشتر تلاش کنید و صبوری کنید . 
در مورد ازدواج عزززیزم هنوز برای شما زمان هست عجله نکن . توکلت به خدا باشه خانومی . صبر کن . با پیش اومدن مشکلات ، تحمل ما کم می شه اما محبت و لطف و فضل خدا هنوز به قوت خودش باقیه پس به فضلش امیدوار باش .
ان شاالله که به مدد الطاف الهی و به حرمت باب الحوائج علی اصغر ، که با دستان کوچولوش گره های بزرگی رو باز می کنه ، گره از کار شما و خانواده تون هم باز می شه . 
طهوراجون
خدا واقعا خیرت بده عزیزم که انقدر دقیق و الهام بخش راهنماییم میکنی.


پاسخ:
انجام وظیفه بود. موید باشید
ببخشید اون دوتا نظر رو خصوصی فرستادم چون اگه میخواستید ستاره کنید خیلی طولانی بودن.

سوالهای بعدیم رو بعدا میپزسم.
ممنونم از جوابت
یاعلی
پاسخ:
سلام عزیزم.
سپاس از محبت شما...

قطعا تلاش و همت بلند شما در حفظ بنیان خانواده قابل تقدیر هست. اینکه تلاش می کنید در شرایط خاصی که هستید کانون زندگی رو حفظ کنید نکته قوت شماست و مورد رضایت حضرت حق.
دعا قطعا ثمربخش هست قطع نکنید و ادامه بدید. روایت داریم کسی که دعا می کند یا به اجابت میرسه یا بلایی رو ازشون دفع می کنه یا ذخیره میشه و در ازای هر دعایی که به دلایلی در دنیا به اجابت نرسیده , در آخرت ازشون گره گشایی میشه.
یا الله یا رحمن یا رحیم.. یا مقلب القلوب , ثبت قلبی علی دینک...این دعا رو زیاد بخونید.

اما در مورد مساله بعدی.. نوع بیان مسایل خیلی مهمه. شکلی که ما مشکل رفتاری یا اخلاقی رو تذکر می دهیم باید درست باشه. روی این مساله فکر کنید. راهی رو برای بیان انتخاب کنید که بتونه گره گشا باشه نه اینکه خودش یه گره ایجاد کنه. در اون صورت شاید حرف شما درست باشه اما چون بیان شما نقص داشته , مثل یک پوشش عظیم , روی حرف صحیح شما می نشینه و مانع تاثیرگزاری درست میشه.
ضمن اینکه رک گویی چیز خوبی نیست. اگر رک گویی شما ریشه در برون گرایی شما داره , بهتره برون گرایی تون رو در گفتار , کنترل کنید. گاهی وقتها واقعا لازم نیست مسایل صریح گفته بشن. قرار نیست هر چی به ذهن میرسه بلافاصله به گفتار در بیاد. چون باعث دلخوری میشه و مشکل درست می کنه. بهترین تمرین برای این افراد اینه که قبل از بیان بعضی مطالب قبلش به اندازه چند ثانیه تامل کنند ببینند گفتن این مطلب چقدر ضروریه.
من تا یادم میاد شما میخواستید کفن تن بچه هاتون کنید و فلان کنید و بیسار کنید 
طهورا خانم اصلا حس خوبی دیگه ندارم به خیلی چیزا 
پاسخ:
خدا رو شکر... الحمدلله... انصافا یه نفس راحت کشیدم با خوندن خط های اول کامنتتون. خوش خبر باشید بزرگوار.. خدا به شما عزت و آبرو عطا کنه. پیام شما به حقیر نشان داد که بر سر آرمانهایم محکم و مقاوم مانده ام . به من نشان داد اینکه هر روز و هر چله به خدا التماس می کنم مرگ فرزندانم را شهادت در راه خودش قرار بوده , حرف امروزم فقط نیست . حرف دیروز و پریروز و روزها و سالهای گذشته است. یعنی تند باد حوادث معامله مرا با خدا به هم نزده است. 
اما درباره خط اخر , چرا ؟ راستش همه ما گاهی اینطور میشویم. این وقتها حرف زدن می تواند کمکتان کند. اگر حقیر را لایق بدانید در خدمتم
سلام طهورا جان 
از کی تا الان چارقد سر کردن و در پستو خزیدن نشانه ننگ شده که برای مردان به کارش میبرید؟
مگه توصیه حضرت زهرا نبود!!!
پاسخ:
سلام. در یک کامنت بنویسید راحت تر نیستید؟. البته من خوشحال میشم که کامنت های متعدد از شما ببینم فقط نمی خواهم که به زحمت بیفتید . 
خب من گمان کنم شما دچار یک سو برداشت شدید. مسلما خانه دار بودن به معنی تلاش برای تربیت نسل صالح و سالم از یک سو و نیکو همسرداری کردن از سویی دیگر و صدالبته در کنار هر دو بالابردن سطح علمی و ارتقای معنوی و اخلاقی کاری پسندیده و ارزشمند است . کمااینکه حضرت صدیقه طاهره باوجود حضور در منزل , به لحاظ علمی در عالی ترین سطح ممکن قرار داشتند و در وقت لزوم دست به چنان حماسه ی سیاسی و اجتماعی زدند که مردان تاریخ را به کرنش و خضوع واداشت.
اما خزیدن در کنج پستو , فارغ از هر تلاش برای ارتقای معنوی و,اخلاقی و کسب علم نه تنها مورد نکوهش است بلکه هرگز مورد قبول شخصیت وارسته ای چون حضرت زهرا نیست. این کار فقط لایق کسانی است که عصر تابستان از خوابیدن صاحب خانه استفاده می کنند , زنگ می زنند و بعد فرار می کنند. 
۱۳ دی ۹۶ ، ۱۱:۵۱ دخترک مژده دهنده
سلام
خوبید؟
برای آقای غایب عج دعاکنید...
برای من هم دعاکنید...
پاسخ:
سلام. اللهم عجل لولیک الفرج... به روی چشم

عاقبت بخیر شوید و تمام زندگی تان سرشار از عطر مهدوی باد..
۱۳ دی ۹۶ ، ۰۰:۵۸ شاخه سیب
ولش بکنید،،اما بعد پنج روز یکم فکر هم بکنید!
خلایق شاهکارن!!
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
**** ****
**** ***** ***** ** ***** *** *****
**** ******* ****** *** ***** ** *** ******* **** ****** *** *** **** * ***** ***** ** *** ***** ** **** ****** ***** ****** ******** ***** * **** ****** **** **** ***** ***** **** ******* ** *** ***** **** **** *** ***** *** ***** ****** *** **** **** ****** ***** ***** **** ** ****** ***** **** **** ** ****** **** ***** ***** ** ***** ***** *** *** ****** *** ***** *** ******
******* ****** *** * ***** ***** *******
*** *** ** ***** **** *** **** ** ****** **** **** *** ** ****** ******* ******** **** ****** ** ****** *** *** * ** ** *** ****** * ***** **** ** ** ***** *** *** **** ***** * **** **** * ** ****** *****
***** **** **** **** ** *** ***** ******** ****** ***** ******** ** *** ** *** *****
***** *** ********* *** *** **** ****** *** ** **** ***** ** ******** ** ****** ***** *** ****** ***** **** **** ** *****
***** ** *** *********
پاسخ:
علیک سلام . در مجموع من گمان می کنم در پاسخ نه گفتن عجله نکنید . اجازه بدید برنامه یه کم جلو بره اگر دیدید که رفتار و سکنات ایشون یا خانواده یا ظاهر ایشون مطابق میل حضرتعالی هست در هر کجای راه که باشید می تونید جواب رد بدید . برای جواب نه گفتن هنوز دیر نیست اما ممکنه بعدا شرایطی پیش بیاد که فکر کنید کاش وضعیت فعلی رو از دست نمی دادید . شاید در روند مساله اونقدر نکات مثبت در ایشون دیدید که بحث اشتغال ایشون به نظرتون قابل درک اومد . این رو در نظر بگیرید که ممکنه فردی رو در آینده به عنوان خواستگار داشته باشید که شغل دهن پرکنی داشته باشه اما بقیه شرایط رو نداشته باشه و با بالا رفتن سن مجبور به پذیرش بشید .
شما یه کم جلو برید اگر دیدید قطعا جوابتون منفی هست که هیچ اگر هم قطعا مثبت شد که باز الحمدلله اما اگر دچار تردید شدید بفرمایید تا آدرس یه مشاوره حضوری رو بدم خدمتتون تا راحت تر تصمیم بگیرید .
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
**** ***** ***
**** ***** ***** ** ***** *** ******
** ********* **** ** ** **** ** ** *** ***** ***** ***** ****** * ******* *** ***** ***** ******* * ***** *** ** ** ** *******
***** **** ** ***** ** ** ******* ***** ******** ****** ****** ** ***** **** ** *** ****** ** *** ***** ***** *** *** * ******* *** ***** * ** *** ** *** ****** * ** **** **** **** *** ** ******* * *****
** ***** ****** ***** **** **** ***** *** **** ******* **** *** ** ***** ****** ** ** ** **** ***** ** **** *** ****** ****** **** * ***** * ***** *** ***** ** *** *** ***** ********  *** *** ** **** ***** **** ** ****** ** ***** **** ****** *** ** *** *** *** ***** **** ** ** *** ** *** ****** *** *** ****** ** *** *** ******* ***** ** *** *** ******** * *** ***** *** **** ** **** **** ***** ** **** ***** ****** ** *** *** **** ******** * **** *** * ****** ** ***** ****** *** *** ** ** ******* ** *** *** ****
***** ** ****** *** ***** ** **** ***** ***** **** ** **** ***** ***** ** *** **** *** *** ** *** *** ***** ***** ****** **** ***** ** ****** ******
**** ** **** ****** **** *** **** ** **** ***** ****** ***** ****** ** *** ***** *** ** ***** ***** *** * ** ******* * *****
** **** **** ***** ******* ***** *** ***** *** *** *** **** ** **** *******
** **** ** ***** ** ****** ** ***** ** * **** ** **** ****** ******* * **** **** **** **** **** **** ** ** ****** * ******* * ** ** ** **** *** *** ****** *** ** **** ***** ** **** ***** **** ** **** ** ****** * ******** *** ****** ** ****** *** * *** **** ** **** ****** *** ****** ***** ** **** ** *** * ****** ******* ** **** ***** *** ***** ***** **** ***** * **** ** ** ***** **** ** ***** ** *** *** **** ***** **** *****
**** ** ***** ** ** **** ** *** ***** ****** ****** *** ***** ****
*** * ***** **** * **** *** ***** ** **** **** **** *** * ***** ***** * ***** *** ******* *** ** **** **** ******** ** ***** *****

پاسخ:
خواهر عزیز و خوبم سلام.
ایشون با توجه به شغلشون در چه حدی از استطاعت مالی هستن؟شما در چه حدی هستید؟من می خوام کفویت اقتصادی رو بسنجم. 
شما از نظر ظاهری ایشون رو پسند کردین؟منظورم اینه که صرفنظر از بحث اشتغال ایشون که موجب تردید شما شده بقیه مواردش رو پسند کردین؟
چقدر امیدوار هستید که در صورت رد کردن ایشون کسی با شرایط بهتر باشه؟
تحمل و صبر اینکه تا مدتها بعد ایشون تجرد داشته باشید و موقعیت ازدواج نداشته باشین براتون تا چه حد قابل درک و پذیرش هست؟
این مطالب رو شما بفرمایید بنده مجدد در خدمت شما هستم.
۱۱ دی ۹۶ ، ۰۰:۳۷ مامان جون
سلام طهوراجون
جالب و آموزنده بود ممنون :-)
راستی
تا حالا 
اینو بهت نگفته بودم
که
 اسمت رو خیلی دوست دارم
احساس خوبی بهم میده:
"طهورا"
هم خانواده ی
"و یطهرکم تطهیرا".

آرزو دارم من هم بتونم هم خانواده ی اهل بیت پیامبر باشم

التماس دعا

پاسخ:
سلام و عرض ادب...
سلامت باشید... حتما لیاقت و توانایی داشتن چنین خانواده ای را دارید
دنیای کامپیوتر:
(بله همین طوره)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">